قصص و روايات - قصص رومانسية :

رواية جراح الحب للكاتبة إيمان ضانا الفصل الخامس والعشرون

رواية جراح الحب للكاتبة إيمان ضانا

رواية جراح الحب

للكاتبة إيمان ضانا

الفصل الخامس والعشرون

ويوم راس السنة
كلهم بيحتفلوا بعيد راس السنة الا عمر ويوسف
عمر ويوسف بداو يركزو فى شغلهم اوى وحياتهم كلها شغل
نورهان نسيت حاجة اسمها عمر
حتى حرقت كل الهدايا اللى جبهالها فى عيد ميلادها وورمت السلسة
نيرة لسه عايشة ع الايام اللى كانت بتجمعهم سوا
وفى يوم نيرة كانت فى النادى وهى خارجة خبطت فى واحد
الشخص : انا اسف
نيرة : ولا يهمك
الشخص : مصريه ياااه بقالى كتير نفسى اتكلم عربى
نيرة : عن اذنك
الشخص : ثوانى كدة مين نيرة
نيرة : حضرتك تعرفنى
الشخص : ايوة انا هشام
نيرة : ايييه
هشام : اخيرا قابلتك يا نيرة
نيرة : اه صدف ممكن امشى
هشام : ارجوكى استنى انا عايزك تسامحينى يا نيرة انا عرفت غلطى وبحبك والله بحبك
نيرة : افندم
هشام : يا نيرة ابوس ايدك بلاش الطريقة دى انا والله العظيم حبيتك بس بعد ماعرفت غلطى دى بنت مش محترمة وغلط لما حبتها وكنت اعمى لما مشوفتكيش قدامى
نيرة : انت فمهت غلط انا محبتكش انا كنت معجبة بيك مش اكتر
هشام : لا حبتينى وانا حبيتك ولما لقيت مفيش فايدة جيت هما عشان انساكى بس مقدرتش نيرة انا مش عارف اعيش حياتى من غيرك
نيرة : امانة عليك يا هشام انا مش عايزة افتكر الماضى خلينى عايشة ع الايام الحلوة اللى بتفكرنى بالسعادة مستكتر عليا السعادة عشانى سبنى امشى
هشام : مش هسيبك تضيعى منى تانى مستحيل اتخلى عنك ابوس ايدك ادينى فرصة اعرفك فيها انى غلطان وانى لحبك بجد
نيرة : بس انا كدة هعذبك معايا


هشام : مش مهم شويه من اللى كنت بعملوة فيكى واحنا فى ثانوى
نيرة : بس انا مرتبطة
هشام : مفيش دبله فى ايدك
نيرة : احنا بنحب بعض وفترة صغيرة وهنبقى فى بيت واحد
هشام : يعنى مفيش فايدة
نيرة : للاسف مفيش وانا كنت قدامك بس انت ضيعتنى منك
هشام : انا عارف وكل يوم بحاسب نفسى والله بس اطلب طلب منك اخير
نيرة : اتفضل
هشام : حاولى تسامحينى
نيرة : انا سامحتك من زمان
هشام : يابختو بيكى يابختو بجد


فى الفيلا فى المانيا
نيرة : احنا مش هنرجع مصر بقا
نورهان : لا
نيرة : ليه بقا انت فترة علاجك انتهت واحنا والحمدلله بقينا اغنياء جدا ومش محتاجين حاجة ولو رجعنا مصر هنستريح
خاالد : وانا عايز ارجع مصر
ابراهيم : فى حد يسيب الجنة ويروح لجنهم
خالد : بقولك ايه يا راجل انت .. انت تخرس خالص اوف
نورهان : خالد رد ع بابا عدل
خالد : بابا مين ياختى ... انت خلاص اتجننتى ولا ايه
نورهان : انت حيوان ازاى تكلمنى بالطريقة دى
خالد : لا العفو يا انسة نورهان انا اسف
وطلع غرفتة
ابراهيم : لسه عايزة تروحى مصر
نيرة : اه
نورهان : ليه بقا
نيرة : مش مستريحة فيها خاسها مش بلدى انا بحب مصر ووحشنى يوسف اوى وانت نسيتى خلاص نسيتى عمر اللى بيحبك بجد وساعة ما يحب يفرحك يفضل يشتغل عشان يجيلك هدية يفرحك بيها
نورهان : متفكرنيش بالكائن دة تانى
نيرة : حازم عرف يضحك عليكى ويخليكى تنسى عمر بالفلوس للاسف اتغيرتى اوى
وطلعت غرفتها
ابراهيم وهو نام وبياكل تفاحة : ناويه ع ايه
نورهان : هكلم حازم


فى مصر
عمر فى مكان زكرياتهم
فى شجرة الامنيات المكان اللى كان بيجمعهم سوا وجاب سلم وطلع مسك فروع الشجرة ومسك الشريط ويفتكر كانت ايه الامنية دى ونزل تانى وقعد تحت الشجرة وضم رجله وحط دماغة ع رجله وفضل يعيط وبيكلم نفسة
عمر : مبقتش عارف اعيش يا نورهان ليه سبتينى وسافرتى ياترى انت دلوقتى عامله ايه وحشتينى اوى وحشنى كل حاجة فيكى حتى لما كنتى بتعيطى ولنا بتضحكى ولما بتزعلى لما انسى اتصل بيكى بحبك اوى اه لو اعرف انت فين كان زمانى جتلك اااااه يااااارب ياااارب رجعها ليا تانى وحشتنى اوى انت اللى عالم بحالنا يااااارب
فضلوة ع هذا الحال ونورهان نزلت الشغل واتعلمت وحازم قدر يعوضها عن ايامها مع عمر وهى نسيت عمر وكرهتة لانة فهمها لو كان بيحبها هيعافر عشان يوصلها هشام بيتعذب عشان نيرة ونيرة بتتعذب عشان يوسف ويوسف مبيعملش حاجة غير شغله عشان يحاول ينساها لكن عمرة مانسيها
وبعد حوالى 3 سنين


العيله كلها اتفقوا يرجعو مصر وبالفعل كلهم رجعوا مصر
وفى يوم
نورهان لالسة جيبة قصيرة فوق الركبة لونها كحلى وبدى كت لونة اصفر وجزمة ومسيبة شعرها وحاطة مكياج وماسكة الكلب بتاعها وعمر وحمزة فى نفس المكان
بص يوسف عليها وقال
يوسف : نهاااار اسوووود
عمر : ايه يابنى
يوسف :الحق نورهان اهى
عمر سمع اسمها وبص ع المكان وقال
عمر : اووف الله يخربيتك قلبى وقف
يوسف : يابرودك البت اهى مش انت هتتجنن عليها
عمر : نورهان مستحيل تلبس كدة وبعدين نورهان كفيفة انت نسيت
يوسف : البلاد الاوروبية بتغير يا صاحبى وممكن تكون عملت العمليه
عمر بخوف : ابوس ايدك يا يوسف متعلقنيش بحبل يوقعنى ع الارض اكيد مش هى بص انا همشى ها مش عايز اتصدم اكتر من كدة وزى ما قولتلك مش هى
مشى عمر من خوفة وراح يوسف لنورهان
يوسف : نورهان
نورهان : نعم
يوسف : نورهان انت نورهان صح
نورهان : نعم
يوسف : انت نورهان اخت نيرة مش كدة
نورهان : ايوة انت مين
يوسف : انا يوسف مبررروك ع العمليه
نورهان : اووووف انت بتفكرنى بالايام الزفت دى ليه وسع لو سمحت
يوسف : نورهان طيب ردى عليا انتو لسه فى بيتكو هو هو ولا اتغير
نورهان ببرود : ياااى ايه الهبل دة يا حاازم
حازم : ايه ياقلبى
نورهان : بص شوف الحيوان دة
حازم : فى حاجة يا اخ
يوسف : ولا حاجة متشكر جدا يا نورهان
وبصلها نظرة استحقار ومشى


فى بيتهم القديم
نورهان : ييياااى ازاى احنا كنا قاعدين هنا اووف كلها اسبوع ونروح الفيلا الجديدة استريحتى لما رجعنا مصر يا نيرة
نيرة : اه بس انا عايزة اقعد فى بيتنا دة
نورهان : نو مستحيل انا سمحتلك اننا نرجع مصر بس نقعد هنا لا
نيرة : فعلا سمحتيلى نرجع مصر بعد طلبى ب3سنين مش كدة
وسابتها ودخلت اوضتها


عمر : ايييه انت ايه اللى بتقوله دة
يوسف : زى ما قولتلك يا عمر نورهان هى دى الشخص اللى كان واقف هناك وانت مشيت وخفت
عمر : مستحيل
يوسف : للاسف انا مكنتش مصدق
عمر : انا لازم اروحلها
يوسف : بلاش يا صاحبى هتندم اوى
عمر مسمعش كلامة وراح لهم وخبط ع الباب فتحت ساميه وقالت
ساميه : انت ايه اللى رجعك تانى
بص عمر لساميه اللى شعرها لونة اصفر والميك اب ولابسها وقال
عمر : جاى اشوف خطيبتى
ساميه : امشى من هنا نورهان فرحها بعد اسبوعين
عمر : اوعى كدة دخلينى
ودخل عمر بدون ارادة والدتها
طلعت نورهان وهى لابسه بنطلون جينز اسود ضيق وبدى كت ابيض
عمر ببكاء : نورهان
نورهان : مين دة يا ماما
ساميه : دة دة .... دة حسام ابن خالتك رجع من امريكا
حسام دة اخو نورهان ونيرة فى الرضاعة وكان فى امريكا ونورهان بتحبة جدا)(
نورهان : حسام
جريت عليه واترمت فى حضنة وبدات تعيط
بصتله وبصلها واىاتنبن بيعيطوا
نورهان : اخيرا رجعت من امريكا
عمر : انا مش حس....
ساميه : ايوة ايوة هههه بجد وحشتنا يا واد
وبصتله بمعنى انة ميقولهاش حاجة
نورهان : شكلك وصوتك اتغيروا
عمر بحزن : السفر بيغير ... بيغير كتيير اوى
مسكت ايدة ودخلت قعدت معاه فى البلكونة وهو حزين ومش عارف يعمل ايه
عمر : مبروك ع العمليه
نورهان : كان نفسى افضل عاميه
عمر : ليه كدة
نورهان : مش عارفة حاسة انى مش عايشة
عمر : ازاى وانا جمبك
نورهان : انت اللى هتعوضنى عن اللى ضاع ياريتك رجعت من زمان يا حسام
وفضلوة يتكلمو


نيرة سألت عن مكان يوسف وعرفت مكان شركتة وراحتله وطلبت من السكرتيرة متقولش اسمها ودخلت وكان بيبص فى الورق اللى قدامة وبيقول اتفضلى حضرتك
بصلتة بابتسامة شوق وقالتله
نيرة : مش هتبصلى
بصلها يوسف واتفاجى
يوسف : انت انت انتى
نيرة : ال3سنين نسوك اسمى
فرك عينة ويبصلها تانى وقام من ع الكرسى ومسك ايديها وهو مش مصدق
يوسف : مستحيل نيرة
نيرة : وحشتنى اوى
حضنها يوسف وهو بيعيط
يوسف : كنتى فين يا حببتى
نيرة : انا اسفة جداا بعتذرلك سامحنى
يوسف : انا مسامحك بس تعالى نشرب حاجة وتحكيلى ع اللى حصل
وراحوا كافية

خالد : انا اسف جدا بس مش دى بيت انسة لارا والعائله
البواب : اييوة يا بية
خالد : طيب متعرفش رقم لارا
البواب : لا مؤخزاة يابية فى حاجة
خالد : لا انا صاديقها المقرب وكنت عايزها فى حاجة كدة
البواب : ايوة هى وبنتى فى سن بعض وواخدين ع بعض اوى اكيد معها رقمها ثوانى كدة
ودخل البواب وخد موبايل بنتة وجاب الرقم واداة لخالد

نيرة : بس هى دى الحكايه
يوسف : يااااالله ياااااالله
نيرة : وحشتنى اوى
يوسف : وانت كمان وحشتينى جدا جدا مستحيل اتخلى عنك تانى
نيرة : طب وباباك
يوسف : بابا مات يا نيرة
نيرة : اييييه انا اسفة
يوسف : ولا يهمك انا بابايا مات وكتب كل حاجة بأسمى ووصانى وقالى متخدش غير اللى قلبك يختاره
نيرة : الله يرحمة
يوسف : يااارب
وتانى يوم نزلت كالعادة نيرة عشان تقابل يوسف
وخالد راح يكلم ويقابل لارا
خالد اتصل بلارا وطلب منها يتقابلوا وهى وافقت ونيرة راحت ليوسف فى الشركة ونورهان مع حازم فى الشارع بيتكلموة
حازم : حبيبتى انا عملت دعوات الفرح
نورهان : بجد يا حبيبى
حازم : حتى شوفى
نورهان : انت كاتب حرفى ليه مكتبتش اسمى ليه
حازم : عشان مبحبش حد يعرف اسم حبيبتى
وقرب منها وبص فى عنيها ومسك ايديها
ومن سوء حظهم كان فى نفس ااشارع عمر معدى وشافهم حاول يستخبى عشان متشوفهوش
شافتة وندلتة راحلها وهو مدايق
نورهان : اعرفكو ببعض ... حازم حسام ابن خالتى .... حسام حازم خطيبى
حازم : اهلا بية
قالها بتريقة وبقرف
عمر : دى اختى مع بعض من صغرى اوعى تدايق او تغير منى
نورهان : كويس انك جيت فى وقتك خد دعوة فرحى
عمر ادايق اووووى ونزلت دمعتة ومسحها بسرعة ومشى

روح عمر بيتة وهو بيعيط وطلع اوضتة
يسرى : عمر مالك
عمر : سيبيى يا امى فى حالى
يسرى : لا مش هسيبك انت بتعيط ليه
عمر : قولتلك سيبينى فى حالى
يسرى : يا عمر انت راجل ايه اللى يخيليك تبكى كدة
عمر : ممكن تقفلى الباب والنور وتطلعى
يسرى : حاضر
فضل يعيط ويفتكر المشهد

شوفتها مع حبيبها
كانت ايده في ايدها وكانت عينه في عينها شوفته فيا
دموعي نزلت علي طول قولت لنفسي مش معقول
قومت من المنظر موهوم راحت علياااا
شوفتها مع حبيبها
كانت ايده في ايدها وكانت عينه في عينها شوفته فيا
دموعي نزلت علي طول قولت لنفسي مش معقول
قومت من المنظر موهوم راحت علياااا
ابتديت ابصلها حست اخدتت بالها قولت امشي يبعيد عنها
بصيتلي
ابتديت ابصلها حست واخدت بالها قولت امشي بعيد عنها نادتني
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه
روحت اكلمها عشان خاطر حبيبها مايشكش فيها وفيا وعشان الناااااس
روحت اكلمها عشان خاطر حبيبها مايشكش فيها وفيا روحت وخلالالالالاص
اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااه
قالتله اعرفك بيه قالها اهلا بيه بتريقه كده وحرجني موتني
قولتله دي اختي مع بعض من صغري يعني اوعي تغيرمني صدقني
اديتني دعوه فرحها موت بجد وانا بشوفها محدش غيري كان حسيسها صدمتنيىىى
مقدرتش امسك نفسي محدش غيره جرحني دموعي نزلت علي خدي عشان هتوحشني
شوفتها مع حبيبها

 

وتانى يوم نزلت كالعادة نيرة عشان تقابل يوسف
وخالد راح يكلم ويقابل لارا
ونورهان جالها اتصال من شخص غريب واتفق معاها ع مكان يقعدوا فية وراحت نورهان وفضلت مستنية الشخص دة لحد ماجة
الشخص : انا فاعل خير وجاى اوريكى فيديو يهمك اوى
نورهان : نعم
الشخص : ثوانى
وشغل الفيديو واتفرجت عليه نورهان
نورهان : مش فاهمة حاجة
الشخص : انا هانى زميل وصاحب تامر وحسن اللى فى الفيديو
نورهان : وانا مالى
هانى : مش الشخص اللى فى الفيديو دة يكون خطيبك حازم
نورهان : ايوة هو
هانى : دة زميلى واسمة الحقيقى تامر والفيديو دة كان بيتراهن عليكى مع حسن عشان ينتقم منك فى عمر خطيبك الاولانى
نورهان : مستحيل
هانى : لا مش مستحيل اى حاجة فى ايد تامر مش مستحيل تامر دة مش سمعتى صوتة قبل كدة الشخص دة هو هو اللى خطبتك وانت واقفة عند الشجرة من 3 سنين وضربتية ومردتيش تقولى لخطيبك حاجة تامر عرف عنك كل حاجة وسأل عنك وعرف ابراهيم جوز والدتك وعرف كمان انة بيحب الفلوس واتفق معاه انة يسفرك برة واكنة دكتور نفسى ويهملك العمليه ويكتبلك كل حاحة باسمك وكل دة عشان الحاجات دى مش متسجله باسم الحكومة ولو الحكومة شمت خبر هيشموعها وطبعا هيقبضةة ع اللى باسم الحاجات دى ةطبها انت اللى صاحبة الاملاك دى كلها

كل دة ونورهان مصدومة
نورهان : يعنى هو زى مابتقول كدة ايه اللى هيخليه يعملى العمليه
هانى : دى الحاجة الوحيدة اللى حقيقية فى الموضوع بس هو عمل كدة عشان تحبيبة
نورهان : ازاى واحنا هنتجوز والدعوات اتعملت
هانى : صدقينى دة كان هيجيب ناس ويقولك عليهم شهود ومأذزن
روحت نورهان وهى مش مصدقة وقررت مش هتقول لحد الموضوع
وفى بيتها دخلت اوضتها شافت موبايلها القديم مسكتة لقتة مقفول حطتة ع الشاحن وشافت اخر مرة لما عمر اتصل بيها وشافت الرسايل ودخلت ع تفاصيل رقمة وبصت فى رقمة لقتة نفس رقم حساام اللى قابلها امبارح استغربت اوى
نورهان : ههههه شكلى هتجنن .... طيب اتصل بيك يا عمر ياترى هتسامحنى وترجعلى ولا زمانك خطبت ولا اتجوزت .. تصدق غلط لما كرهتك بس والله انا مكرهتكش انا كنت بقول كدة لكن قلبى بيحبك ياااارب ترجعلى تانى بس ازاى وراحت اتصلت بحسام اللى هو عمر وقالتله عايزة تشوفو ويجيلها البيت

الآراء والتعليقات على القصة
أفضل القصص و الروايات حسب الأكثر قراءة: